Veel van mijn klanten zijn zelf coach, opsteller, psycholoog, therapeut of iets in die richting.
Ze zijn bewust. Hoogopgeleid. Sensitief. Intuïtief sterk.
En lopen soms volledig vast in hun relatie.
Niet omdat ze niet kunnen voelen.
Maar omdat ze thuis niet meer aanwezig zijn als enkel liefdespartner.
Ze zijn thuis namelijk stiekem ook de therapeut of coach van hun wederhelft.
Ze luisteren en analyseren.
Ze helpen en reguleren.
Maar ze zeggen zelden wat ze zélf voelen.
Wat ze missen. Waar het schuurt.
Of wat ze nodig hebben.
Want ze zijn in een rol gaan zitten.
Niet bewust. Wel structureel.
Ze noemen het: liefdevol aanwezig zijn.
Maar het is overnemen. Managen.
Therapeutiseren.
Het lijkt compassie.
Maar het is controle. Verpakt in zachtheid.
Gedreven door angst.
Want wat gebeurt er als jij stopt met begeleiden?
Wat blijft er dan over?
Hoe moet jouw partner dan groeien?
Wie begeleidt jouw geliefde dan door zijn/haar vraagstukken heen?
Wie wijst hem/haar op al die blinde vlekken en patronen?
Jij kent je partner zooo goed.
En je ziet precies wat de ander nodig heeft.
Je weet exact welke oefening hij/zij eens zou moeten proberen.
Of welke opstellingsvorm de ander moet ervaren, en wat helpend zou zijn.
Lieve coach, opsteller, therapeut:
Dit mag (ik bedoel moet) echt veranderen.
Durf je nog tevoorschijn te komen zonder eerst alles te duiden?
Durf je nog iets te voelen zonder het te fixen?
Durf je gewoon thuis te zijn zonder je professionele pet op?
Je partner therapeutiseren is een absolute NO GO voor je relatie.
Hoe lief en hoe goed je het ook bedoelt.
Ik weet dat iemand dit nu leest en denkt: f*ck…. dit gaat over mij.
En trust me, ik weet exact hoe verleidelijk het is en kan zijn.
Ik weet hoe dun de scheidingslijn is tussen “lief meedenken” en “coachen”.
Maar echt, als je relatie je lief is….
Laat het coachen en begeleiden van je partner over aan een ander.
Een enkele keer, soms wat woorden uitspreken, is heus geen probleem.
Bied vooral een luisterend oor. Help elkaar.
Maar blijf thuis lekker weg uit jouw professionele veld.
Want hoe goed je ook bent in je vakgebied…
Thuis is niet de plek voor jouw coaching skills.
Thuis is waar de liefde stroomt.
En waar jij dus ook mag zakken, mag loslaten en gewoon partner mag zijn….
Liefs Sas
