Er zat een vrouw tegenover me.
Haar schouders hoog, kaken strak, haar blik vermoeid.
En ik zei wat ik vaker zeg:
“Dat is normaal. Je bent niet stuk. Je bent aan het overleven.”
We hebben een gek idee over verlangen.
Alsof het er altijd moet zijn.
Alsof het meetbaar is in “hoe vaak per week”.
Maar zin in sex is geen norm.
Het is geen contract dat je ooit tekende.
Het is geen verplichting die je moet blijven waarmaken.
Soms zit het verstopt onder een stapel onuitgesproken woorden.
Onder vermoeidheid.
Onder het rouwproces waar je nog middenin zit, al denkt de wereld dat je ‘weer verder’ zou moeten zijn.
Onder slapeloze nachten.
Een lijf dat herstelt van een bevalling.
Of een brein dat vecht tegen depressieve gedachten.
Soms is het er gewoon een korte of langere periode niet.
En dat is geen acuut probleem dat opgelost moet worden.
Dat is vaak een signaal dat je lichaam zendt:
“Ik heb iets anders nodig. Zie me. Hoor me. Ontspan me.”
We denken vaak: “Wat is er mis met mij?”
Maar het echte antwoord is veel zachter:
Er is niets mis.
Je lijf is wijs. Het wijst je de weg.
We mogen anders leren kijken.
Niet met oordeel. Maar met nieuwsgierigheid.
Misschien heb je geen behoefte aan platte penetratie sex?
Maar wel aan echte aanraking.
Misschien heb je geen ruimte voor verlangen?
Omdat de stress in je lijf alles blokkeert.
Misschien voel je geen connectie?
Omdat jij jezelf al een tijdje kwijt bent.
En ja, je kunt eindeloos zoeken naar verklaringen.
Maar wat als je stopt met analyseren en begint met voelen?
Wat als je niet probeert op te lossen, maar leert om aanwezig te zijn?
Rust. Slaap. Echte voeding. Beweging.
Lucht. Liefde. Stilte. Verbondenheid.
Het zijn geen luxe extra’s.
Het zijn voorwaarden voor verlangen.
Sexuele energie is levensenergie.
En die stroomt pas als jij mag zijn wie je bent, zonder druk, zonder schuld.
Je bent niet kapot.
Je hoeft alleen te vertragen.
Je mag verzachten.
Je mag je herinneren dat jouw lijf niet faalt, het fluistert.
En dat fluisteren is het begin van herstel.
Jouw zin en verlangen terugkrijgen gaat niet over forceren.
Het gaat over leren luisteren.
Over leren uitspreken wat je echt nodig hebt.
Over voelen en zijn met dat wat is.
Thuiskomen bij jezelf.
Daarin ligt een opening en ruimte voor jouw verlangens.
Voor jouw sexuele energie.
En nee, die stroomt bij (bijna) niemand altijd.
Vergeet wat je in de films hebt gezien.
Begin met het leven van een echt intiem leven.
Liefs Sas
